Het is 2003. Onze docent vertelt aan een klas vol accountancystudenten: “Let op, het is een mooi vak, maar het zal niet lang duren voordat jullie weg geautomatiseerd worden.” Het was bijna een zekerheidje, want overal stonden boekhouders en accountants hoog op de lijst van beroepen die snel door computers vervangen zouden worden. En toch zijn we hier, twintig jaar later, nog steeds. Sterker nog, het is verbazingwekkend lastig om goed personeel te vinden dat dit ogenschijnlijk simpele werk kan doen.

Wat veel mensen, vooral mijn IT-vrienden, vaak onderschatten, is dat boekhouden niet alleen maar een exact systeem is van debet en credit. Ja, het moet in balans zijn, maar het echte vakwerk is subjectief. Je moet inschatten waarom iets is aangeschaft, of de Belastingdienst de aftrek accepteert en of de klant wil dat je een debiteur moet afwaarderen of niet. Dat is mensenwerk dat AI niet zomaar kan.

Tegen iedereens voorspellingen in slaagt AI er nu in om prachtige kunstwerken te maken en levendige teksten te schrijven. Ondertussen lijkt het “exacte vak” van boekhouden door de nuance en contextgevoelige beslissingen nog steeds een brug te ver.

Dus, in deze eerste column wil ik me hard maken voor ons vak. Boekhouden is geen rekensom, maar een reeks beslissingen. Het is menselijk, het is complex, en het vraagt om vakmensen die snappen dat achter elk getalletje een verhaal zit. Het is een mooi vak. En wij zijn er nog wel even.

Dit artikel is ook gepubliceerd in het weekblad Stadsnieuws Tilburg. Deze tref je aan via de onderstaande link:

https://www.stadsnieuws.nl/neodirect/static/1/38-Stadsnieuws-Tilburg?date=20260110&page=4